Purpose: Managers are one of the important elements of an organization, for this reason, in order to draw the future of the organization, it is necessary for the planners to specify the conditions of their selection and appointment. Therefore, the current research has been done with the aim of identifying and analyzing the components of selecting future principals.Method: In this research, comparative and benchmarking method is used as a prospective approach. This approach is based on the belief that today's advanced organizations/countries can be considered as a model for the future of another organization/countries in their respective subjects. For this, first, the fields of comparison and benchmarking were determined using Brody's four-step comparison method; then the countries of Canada, Finland, Australia, South Africa, and Japan were selected according to the qualitative balance value in the international advanced TEAMS test, human development index, life quality index(health, instruction, and welfare), education quality index, and other scientific-scholarly indexes; finally, by extracting the criteria for the selection and appointment of principals through content analysis and comparison with Iran, the proposed framework for Iran has been presented.Findings: A total of 61 components for the selection of secondary school principals were identified from among the studies conducted in the selected countries in this article. By extracting the commonalities and differences of each of the components among the countries, it was found that the highest index of manager selection and appointment belongs to Japan and the lowest one is related to Finland.Conclusion: There are similarities between the components of selection of principals of secondary schools in Iran and selected countries. In Iran, special attention should be paid to important components such as adherence to religious principles, appropriate personality traits, creativity and innovation, motivation to develop capabilities, professional growth, power of supervision and accountability, social image, leader skills, and purposefulness and foresight.

مقدمه و هدف: در این مقاله دو روش آموزشی تحت عناوین Case Study ,Case Method به عنوان تکنیکهای آموزشی مورد بررسی و نقد قرار گرفته و تفاوتها و شباهتهای هر کدام به طور جداگانه بررسی شده است و نکات کاربردی هر روش در آموزش پرستاری مورد بحث قرار گرفته است.مرور مطالعات: در این مقاله ابتدا تعاریف دو نوع متد آموزشی ارایه گردیده و سپس موارد استفاده از هر متد به طور جداگانه بحث شده است، و با توجه به ماهیت آموزش پرستاری ایران پیشنهادات کاربردی در این زمینه ارایه شده است. Case Method در گروههای آموزشی کوچکتر که مشاهدات ذهنی کمتری دارند و در ابتدای تجربه می باشند استفاده می شود. ولی Case Study در گروههای آموزشی بزرگتر که مشاهدات ذهنی بیشتری دارند و قدرت تجزیه و ترکیب و رشد بحث در آنها بیشتر می باشد استفاده می شود. از ویژگیهای مهم آنها می توان به افزایش قدرت تصمیم گیری افراد در موقعیتهای مختلف، لذتبخش تر کردن آموزش و علاقمند کردن به امر تدریس و ... نام برد.بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش و با توجه به محتوی برنامه های آموزشی پرستاری، محقق استفاده از روشهای Case Study ,Case Method را برای دانشجویان پرستاری توصیه می نماید. زیرا بهترین آموزش یادگیرنده ها زمانی مطرح می باشد که دانش هماهنگ و متنوع مهارتهای آموزشی با تجربیات در کنار هم می باشد.

Automatic topic detection seems unavoidable in social media analysis due to big text data which their users generate. Clustering-based methods are one of the most important and up-to-date categories in topic detection. The goal of this research is to have a wide study on this category. Therefore, this paper aims to study the main components of clustering-based-topic-detection, which are embedding methods, distance metrics, and clustering algorithms. Transfer learning and consequently pretrained language models and word embeddings have been considered in recent years. Regarding the importance of embedding methods, the efficiency of five new embedding methods, from earlier to recent ones, are compared in this paper. To conduct our study, two commonly used distance metrics, in addition to five important clustering algorithms in the field of topic detection, are implemented by the authors. As COVID-19 has turned into a hot trending topic on social networks in recent years, a dataset including one-month tweets collected with COVID-19-related hashtags is used for this study. More than 7500 experiments are performed to determine tunable parameters. Then all combinations of embedding methods, distance metrics and clustering algorithms (50 combinations) are evaluated using Silhouette metric. Results show that T5 strongly outperforms other embedding methods, cosine distance is weakly better than other distance metrics, and DBSCAN is superior to other clustering algorithms.

پیر لگراند، از نظریه پردازانِ حقوق تطبیقی، در یکی از آثارش با گلایه می نویسد: «پژوهشگران حقوق تطبیقی اغلب تطبیق نمی کنند، [بلکه] آنها سَمبل می کنند». در این مقاله نگارنده تلاش دارد تا توضیح دهد که پژوهشگر تطبیقی از چه اصول و ضوابطی باید پیروی کند تا متّهم به «سمبل کردن» نشود. چارچوب هایِ پیشنهادی در این پژوهش ضوابط و اصولی هستند که حقوق دانان تطبیقی آنها را به عنوان خطوط قرمز در پژوهش های تطبیقی درنظر می گیرند. بنابراین در محافل آکادمیک، یک پژوهش تنها در صورت رعایت این اصول، «پژوهش تطبیقی در حقوق» به معنای اصطلاحی آن، شناخته می شود. با این انگیزه، مقالۀ حاضر ذیل دو بخش اصلی سامان یافته است: در بخش اول نگارنده تلاش می کند تا اصول حاکم بر انتخاب پرسش اصلیِ پژوهش تطبیقی، اصول حاکم بر انتخاب کشورها و همچنین چگونگی شرح قوانین خارجی را توضیح دهد. در بخش دوم نیز اصول حاکم بر روش تحقیق در پژوهش های تطبیقی در حقوق ارائه شده است. در این بخش توضیح داده شده است که هر پژوهش تطبیقی ضرورتاً باید به دو امر بپردازد: اولاً شناسایی شباهت ها و تفاوت ها میان نظام های حقوقی و ثانیاً تحلیل عواملی که موجب پدید آمدن این شباهت ها و تفاوت ها شده است. تحلیل یادشده در دو سطح ارائه می شود: نخست، تحلیل حقوقی. در این سطح پژوهشگر عوامل تفاوت میان قوانین دو نظام حقوقی را در قالب یک تحلیل حقوقی ارائه می کند؛ دوم، تحلیل غیرحقوقی. در این سطح پژوهشگر به دنبال دلایل عمیق تری در سایر دانش ها- مانند اقتصاد یا جغرافیا- می گردد.

مقدمه: اعتباربخشی بیمارستانی فرایند ارزشیابی نظام مند و تعیین اعتبار بیمارستان توسط یک سازمان مستقل خارجی با استفاده از استانداردهای مطلوب ساختاری، فرایندی و پیامدی است. اعتباربخشی راهبرد مناسبی برای ارتقای کیفیت، ایمنی و اثربخشی خدمات بیمارستانی است. روش اعتباربخشی بیمارستانی ایران با چالش های متعددی مواجه است. این پژوهش با هدف مقایسه روش اعتباربخشی بیمارستانی ایران با روش اعتباربخشی بیمارستانی کشورهای پیشرو انجام شد. مواد و روش کار: این پژوهش تطبیقی در سال 1398 به بررسی و مقایسه روش اعتباربخشی بیمارستانی ایران و روش اعتباربخشی بیمارستانی بین المللی کشورهای آمریکا، کانادا و استرالیا پرداخت. از روش تحلیل چارچوبی برای تحلیل داده های کیفی این پژوهش استفاده شد. یافته ها: اعتباربخشی بیمارستانی ایران، اجباری و دولتی، اعتباربخشی بین المللی سه کشور آمریکا، کانادا و استرالیا اختیاری و خصوصی است. روش اعتباربخشی بیمارستانی ایران فقط شامل خودارزیابی و ارزشیابی در محل بوده، و درجه های اعتباربخشی شامل هفت طیف درجه بندی از عالی تا غیر استاندارد است. مدت اعتبار زمان گواهینامه اعتباربخشی بیمارستانی ایران برای مدت 2 سال است. اعتباربخشی بین المللی سه کشور آمریکا، کانادا و استرالیا از روش های مکمل نظیر خودارزیابی، ارزشیابی سرزده، بازدید ادواری، نظرسنجی از بیماران و کارکنان و بررسی شاخص های عملکردی بیمارستان ها برای افزایش اعتبار نتایج اعتباربخشی بیمارستانی استفاده می کنند. تعداد درجات اعتباربخشی بین المللی محدودتر بوده و به طور عمده به سه دسته معتبر، معتبر مشروط و غیر معتبر تقسیم می شوند. مدت زمان اعتبار گواهی اعتباربخشی بین المللی بیمارستان ها 3 تا 4 سال است. نتیجه گیری: استفاده از روش های مکمل ارزشیابی، کاهش تعداد درجه اعتباربخشی و افزایش مدت زمان اعتبار گواهینامه اعتباربخشی به بهبود روش اعتباربخشی بیمارستانی ایران کمک می کند.

روش مقایسه ای از دیرینه ترین روش های تحقیق در علوم اجتماعی است. با این حال، روش مقایسه ای هنوز در حال گسترش و تکمیل رویه های خود است. این مقاله ابتدا به تشریح یکی از روش های مقایسه به نام روش تحلیل مقایسه ای کیفی (QCA) که توسط چارلز راگین مطرح شده است، می پردازد و کاربرد آن را در علوم اجتماعی نشان می دهد. سرانجام، به تکمیل این روش به صورت تحلیل مقایسه ای چند ارزشی کیفی (MQCA) که توسط کرانکویست ارایه شده است، خواهیم پرداخت.

Competition law is a newcomer to the legal system recently. A sound understanding of competition policy can provide us with sufficient bases to apply a fundamental and normative view of the issues of competition law. The difference in supervision and regulation determines how the market functions and in order to understand this difference one must understand competition policy. Competition policy may be based on governmental support for national production and industry or on a non-interventional and regulatory posture. Moreover, supervision, based on the principle of non-intervention in the market mechanism, is rooted in liberal ideas; however, regulation, whether as a rule or an exception, is based on the assertion that the market has been ineffective in attaining its goals. Therefore, the government will resort to interventions to regulate inefficiencies.  This paper aims to analyze Supervisory Authority in Implementing Competitive Policy by employing the description method. In this article the author tries to first delineate competition policy, its related requirements and imposed deviations to the market. Then, by defining the supervisory entity and clarifying its distinction from the regulatory institutions, the author considers the characteristics of an appropriate supervisory entity conducting a comparative study of this issue in Iran and the U.S.A. This form of Competition policy because of its applicable experiences which have been well described by recent scholarship is considered suitable for the native system.